47°32.49’N, 11°31.30W

Elke lange tocht die we hebben gehad heeft een hobbel. Een kink in de kabel naar onze bestemming toe. Het weer om ons heen verandert continue en de voorspellingen waarop wij vertrekken komen nooit helemaal uit.

Drie dagen geleden haalden we de laatste weersvoorspellingen binnen en zagen we plotseling een lagedrukgebied(je) met oostenwind ontwikkelen. En dat is niet handig als je die kant op moet. Achteraf gezien is dit natuurlijk wat het zeilen zo bijzonder maakt, maar we moesten letterlijk en figuurlijk het roer om gooien om mijlen richting huis te maken.

Gisteren kwamen de oostenwind en het laag over ons heen trekken. De realiteit was een stuk milder dan de voorspellingen en hoewel we er weinig plezier aan beleefden om op één oor de verkeerde kant op te gaan (we konden kiezen tussen IJsland of Marokko), was het aan boord gerieflijk.

Na de ‘hobbel’ van de tocht ervaar ik volledige ontspanning. We hebben het gehad en hoeven even niet meer na te denken over positie kiezen, klaarmaken voor zwaar weer en lekkende ramen. Het contrast tussen vandaag en gisteren kan niet groter. Vanochtend hesen we de gennaker en gleden we met een zonnetje op ons gezicht de goede kant weer op.

We hebben nog zo’n 300 mijl te gaan richting de ingang van het kanaal. De windstilte die inmiddels op ons is neergedaald betekent dat we het grootste deel hiervan zullen leunen op onze Yanmar. Morgen hebben we schoonmaakdag. Wijzelf, het schip en onze bedden kunnen na bijna tien dagen zee wel een opfrisbeurt gebruiken. In het logboek noteren we nog altijd IJmuiden als bestemming!

Over stand-by